“HELP, ik heb iets ergs gedaan bij mijn baby van 6 maanden oud!” Dit moet je weten over een zondagsarmpje

5 tips om je huis babyproof te maken
november 29, 2018

Een zondagsarmpje, heb jij er wel eens van gehoord? Ik kende het niet, totdat ik het een paar jaar geleden zelf meemaakte met onze dochter Robin toen ze net een paar maanden oud was. Wat mijn eerste werkdag zou worden na mijn verlof eindigde in een lange dag in het ziekenhuis. De pijn bij Robin, de paniek bij ons: dat gun je niemand. Daarom leg ik je graag meer uit over het zondagsarmpje – de medische term is radiuskopluxatie – en nog belangrijker: ik vertel je hoe je het kunt voorkomen.

De eerste werkdag na je zwangerschapsverlof is niet niks. Aan de ene kant kan je niet wachten om je mama-pants en de vieze luiers in te ruilen voor een day at the office, aan de andere kant blijf je het liefst de hele dag thuis knuffelen met je baby. Het hoort erbij, maar één ding is zeker: zo’n eerste werkdag is best spannend. Mijn eerste werkdag na de geboorte van Robin weet ik nog precies. Spannend, dat was het zeker.

Het ging mis
Ik stond vroeg op, de wekker (lees: Robin) ging al vroeg en ik nam ruim de tijd om haar rustig aan te kleden en haar haartjes te kammen. Terwijl ze lekker op mijn schoot zat te brabbelen, genoot ik van het laatste uurtje voordat het ‘gewone leven’ weer ging beginnen. Maar toen ons ochtendritueel klaar was en ik Robin om wilde draaien om haar nog een dikke kus te geven, ging het mis…

Wat heb ik gedaan?
Tijdens de draai bleef haar armpje klemmen tussen mijn lichaam. Er ontstond paniek. Robin begon enorm hard te huilen. Hoewel ik niet wist wat er mis was, had ik wel direct door dat dit serieus is. Wat doe je dan? Je kind is in paniek en heeft pijn, ze probeert je iets duidelijk te maken maar je weet niet wat. Ineens viel mijn oog op haar armpje. Met één arm zwaaide ze heftig, terwijl de andere stil naast haar lijfje lag. Ik weet nog precies wat ik op dat moment dacht: “HELP, ik heb iets ergs gedaan!” Ik stond als verstijfd en riep mijn vriend Alex. Wat een paniek: wat is er aan de hand? Is het gebroken? Wat heb ik fout gedaan? Heb ik mijn kind pijn gedaan?

Van de dokter naar de SEH
Gelukkig was Alex scherper dan ik: ‘Bel nu de dokter’. We raceten naar de dokter die ons doorstuurde naar het VU ziekenhuis voor een foto. Wat een ellende en wat duurde het allemaal lang. Na een aantal foto’s en mijn verhaal vier keer uitgelegd te hebben kwam na ongeveer twee uur (!) een arts kijken. Hij was de redder in nood: Robin had een zondagsarmpje. En dat op een maandag.

Het is een zondagsarmpje
Robin haar elleboog was tijdens het aankleden uit de kom geschoten. Met één soepele beweging zette de arts het armpje van Robin weer terug. Ze begon direct te zwaaien met beide armen in de lucht. Wat was ik blij en opgelucht. Achteraf blijkt dat dit vaker voorkomt bij jonge kinderen. Kleine kinderen hebben nog weinig stevigheid aan de gewrichten en ophangbanden waardoor de kans groter is dat een botje uit de kom schiet, met name bij een snelle beweging.

Hoe kun je een zondagsarmpje voorkomen?
Een zondagsarmpje ontstaat vaak bij een snelle beweging. Bijvoorbeeld tijdens het aankleden (zoals bij Robin), maar het kan ook gebeuren wanneer je peuter bijvoorbeeld in het klimrek speelt. Een andere veelvoorkomende oorzaak van het zondagsarmpje is het zwaaien van je kleintje aan de armen tussen de twee ouders in. Bijvoorbeeld tijdens een zondagmiddagwandeling (daar komt de term vandaan). Kortom: niet te abrupt aan de arm trekken dus. Gaat de arm uit de kom? Ga dan altijd naar de dokter, ook wanneer het bot vanzelf weer terug is geschoten in de kom. Dan worden er foto’s gemaakt en weet je zeker dat er geen scheurtjes of breuken zijn ontstaan.

De rest van de dag ben ik thuisgebleven samen met Robin. Wat was ik blij dat ze haar armen weer kon bewegen!